လက္ဖက္အေၾကာင္းတစ္ေစ့တစ္ေစာင္း

လက္ဖက္ခူးနည္းကိုေတာ့ေျပာျပဖို႕မလိုဘူးလို႕ ေမ်ွာင္လင့္ပါတယ္ ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့ ပေလာင္ေဒသကိုေရာက္ဖူးသူျဖစ္ေစ မေရာက္ဖူးတဲ့လူျဖစ္ေစ လက္ဖက္ခုူးျခင္းေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းသိၾကမယ္လုိ႕ထင္ပါတယ္ စာမေရးတာလဲၾကာျပီ ေရးမယ္ ေရးမယ္နဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ထုိင္လိုက္တုိင္း ဘာေတြကိုလုပ္လုိ႕ ဘာေတြျပီးဆံုးခဲ့ျပီဆိုတာကို မရွိဘူး ဒါနဲ႕ တစ္ေန႕ျပီး တစ္ေန႕ အခ်ိန္ေတြက ကုန္ကုန္သြားေတာ့တယ္ အြန္လုိင္းေပၚတက္လာရင္လဲ လိုင္းေပၚကမိတ္ေဆြေေတြေရာ ဘေလာ့ေပၚကို လာေအာ္ၾကတဲ့မိတ္ေဆြေတြေရာ ပေလာင္အေၾကာင္းမေရးေတာ့ဘူးလား ပေလာင္အေၾကာင္းေတြဆက္ေရးပါဦး ဘာညာေပါ့... က်မရဲ႕ ဘေလာ့ေလးကိုလာအားေပးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြအေပၚမွာ က်မစာေၾကြးေတြ အမ်ားၾကီးတင္ခဲ့တယ္လို႕ က်မကို က်မသံုးသပ္မိတယ္။

ပေလာင္ေတြ ဘာေတြလုပ္ကိုင္စားေသာက္လဲ၊ ပေလာင္ရဲ႕ရိုးရာဓေလ့ဘယ္လုိရွိလဲ၊ သူတို႕ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာေတြက ဘာေတြလဲ၊ ပေလာင္အေၾကာင့္တစ္ေစ့တစ္ေစာင့္ကို က်မၾကံဳေတြသမွ်ကို က်မရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြကို ဖလွယ္ေပးပါ့မည္။ လက္ဖက္အေၾကာင္းကို က်မျဖတ္သန္းလာတဲ့ အေတြ႕အၾကံေပၚမူတည္ျပီးေတာ့ စာအျဖစ္နဲ႕ က်မမိတ္ေဆြေတြကို ဖလွယ္ေပးခ်င္တယ္။ လက္ဖက္ကိုေတာ့ ပေလာင္လုိ႕ (မ်မ္း) လို႕ေခၚၾကတယ္။ (နီးစပ္ရာအသံထြက္)

တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္အခ်ိန္မွစျပီးေတာ့ မိုးမက်ခင္အထိ ဖူးပြင့္တဲ့လက္ဖက္ကို ေရႊဖီဦး ပေလာင္လုိ (ရူပီ) လက္ဖက္ဟုေခၚဆုိျပီး မိုးခသြားသည့္လက္ဖက္မ်ားကို ခါ့ကန္႕(ရကလာန္) ဟုေခၚၾကတယ္။ လက္ဖက္ရြက္စိမ္းေတြကို လက္ဖက္စို(မ်မ္းအိုမ္း)၊ လက္ဖက္ေျခာက္(မ်မ္းေဟာင္)၊ စက္ေလွာ္အခ်ိဳေျခာက္(မ်မ္းဒါ့) စသည့္ျဖင့္ သူ႕ေက်ာ္ၾကားရာေဒသအလုိက္ လုပ္ကိုင္ၾကတယ္။ က်မတုိ႕နယ္ေတြမွာဆုိရင္ေတာ့ သံုးမ်ိဳးစလံုးလုပ္ကိုင္္ၾကတယ္ ကနဦး စထြက္တဲ့လက္ဖက္ကို အေျခာက္လုပ္ျပီး ထိုေနာက္ တျဖည္းျဖည္းရင့္လာသည့္ရြက္စိမ္းေတြကို က်မတို႕ စက္ေလွာ္အခ်ိဳေျခာက္ေျခာက္လုပ္ၾကတယ္၊ မိုးရာသီမွာ ဖူးပြင့္လာသည့္လက္ဖက္ကို လက္ဖက္စိုအျဖစ္လုပ္ကိုင္ၾကတယ္။

လက္ဖက္ေျခာက္အထြက္ႏွုန္းအေကာင္းဆံုးေဒသျဖစ္ေသာ ကြယ္ဟဲ (အတြင္းေတာင္)၊ အာရမ္း၊ ေတာင္ေက်ာ္ စသည့္ ေဒသဟာ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း နမ့္ဆန္ျမိိဳ႕နယ္တြင္ပါ၀င္သည္။ ခြန္ေဟာက္၊ ပန္နင္း၊ ဟဲခမ္း၊ ဆြတ္ေလြး၊ စသည့္ မုိင္းေငါ့နယ္တစ္၀ိုက္တြင္ စက္ေလွာ္အခ်ိဳေျခာက္ကို အဓိကလုပ္ကိုင္ျပီး နမ့္ဆန္ျမိဳ႕တြင္မွာလဲ တပ္မေတာ္လက္ဖက္ေျခာက္ စက္ရုံၾကီးရွိသည္။ နမ့္ဆန္ျမိဳ႕နယ္ ဇယန္းၾကီးေဒသမွာ လက္ဖက္စိုကို အဓိကလုပ္ေဆာင္ၾကသည္။

ေက်ာက္မဲျမိဳ႕နယ္ တစ္၀ိုက္ရွိ ေက်းရြာမ်ားတြင္လဲ လက္ဖက္ေျခာက္ႏွင့္ လက္ဖက္စိုကို ဦးတည္ျပီး လုပ္ကိုင္ၾကသည္။

လက္ဖက္လုပ္နည္းအေၾကာင္းမ်ားကို ဆက္ရန္ရွိေသးသည္။

ေဒၚၾကီးအတြက္

အျမဲတမ္းမေပ်ာ္ရႊင္နုိင္တဲ့ က်မဘ၀ ျပီးခဲ့တဲ့ ၂လကမွ ဦးၾကီးတစ္ေယာက္ဆံုးသြားတယ္။ အခုလဲ ေဒၚၾကီးထပ္ဆံုးျပန္ျပီ။ အရမ္းလဲ၀မ္းနည္းမိတယ္ က်မတို႕ ငယ္ငယ္တုန္းက အေမကုန္သြားေရာင္းရင္ အိမ္မွာေဒၚၾကီးခ်က္ေၾကြးတဲ့ထမင္းနဲ႕ ေဒၚၾကီး ထိန္းေက်ာင္းခဲ့တာ ေရပူလိုေရပူ ေရေအးလုိ ေရေအး ေပးခဲ့တယ္။ က်မရဲ႕မိသာစုေတြ ဆံုးသြားသူတုိင္း က်မအေ၀းေရာက္ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ က်မရ႕ဲေဒၚၾကီးမ်က္ႏွာကိုေတာင္ မေတြ႕လုိက္ရဘူး။ အိမ္ကိုအရမ္းျပန္ခ်င္တယ္။ အိမ္ျပန္ခြင့္ျပဳပါ.... ေဒၚၾကီးေရ အေ၀းကေန႕သမီးေမတၱာပို႕ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ ေဒၚၾကီးေကာင္းရာဘံုဘ၀သို႕ေရာက္ရွိပါေစ။

ပေလာင္စာေပႏွင့္ ာဥ္ေက်ူမွု

ပေလာင္စာေပ ေပၚေပါက္လာပံုကို စပ္ဆုိထားသည့္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္သည္ ၾသဂုတ္လ ၃၀ ရက္ေန႕တြင္ ပေလာင္စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမွု အထိမ္းအမွတ္ ေန႕တစ္ေန႕ျဖစ္ျပီး ပေလာင္စာေပကို စတင္တီထြင္သူမ်ားအေၾကာင္းႏွင့္ ပေလာင္စာေပေပၚေပါက္ရန္ အစည္းအေ၀း အၾကိမ္ၾကိမ္က်င္းျခင္းနွင့္ အတည္ျပဳျခင္းအေၾကာင္းကိုဆိုထားပါသည္။

ပေလာင္စာေပးမ်ားကို ေအာက္ေဖာ္ျပပါ ပညာရွိၾကီးမ်ားက တီထြင္ထားပါသည္။

ေရွးယခင္က ပေလာင္တို႕သည္ ယြန္းပါဠိစာႏွင့္ ရွမ္းယြန္းစာကို အသံုးျပဳခဲ့ၾကသည္။ ေနာက္ပိုင္းမ်ားတြင္ ရွမ္းစာေပကို အသံုးျပဳလာၾကသည္။ ပထမဥိီးဆံုးပေလာင္စာေပ ျဖစ္ထြန္းေစရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သူမ်ား အေမရိကန္သူ မစၥမကၠလင္းဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သည္။ ဥေရာပဗ်ည္းအကၡရာကို အေျခခံ၍ ၁၉၁၂ခုႏွစ္တြင္ တီထြင္ေပးခဲ့သည္။
၁၉၃၁- ခုႏွစ္တြင္ Mrs.LesLie Milneက အဂၤလိပ္ - ပေလာင္/ ပေလာင္ - အဂၤလိပ္ အဘိဓါန္ႏွင့္ ပေလာင္သဒၵါက်မ္းကို ျပဳစုေပးခဲ့ပါသည္။

၁၉၂၄ - ခုႏွစ္တြင္ The Study of the Palaungs of the Shan State ကို ျပဳစုေပးထားခဲ့သည္။

ပေလာင္သမိုင္းအက်ဥ္း

စဥ္	စာျပဳပဂၢိဳလ္အမည္	လူမ်ိဳး	အသံုးျပဳသည့္အကၡရာ
၁	မစၥမကၠလင္း	အေမရိကန္	ေရာမအကၡရာ ၁၉၁၂
၂	ဦးဆန္သီရိ	ပေလာင္	မြန္ - ျမန္မာအကၡရာ ၁၉၁၈
			V အကၡရာတစ္ခုတိုး
၃	ဦးခြန္ဆန္ေဒ၀ါ	ပေလာင္	ရွမ္းယြန္းအကၡရာ ၁၉၂၁
၄	ဦးစာဂရ(ေစာ္ဘြားစာေရးႀကီး)	ရွမ္း	ရွမ္း- ျမန္မာအကၡရာ ၁၉၂၆
၅	ဦးေပါစံ (ေရႊတံဆိပ္ဆုရ)	ပေလာင္	မြန္ - ျမန္မာအကၡရာ ၁၉၅၅
၆	ဦးေက်ာ္စိန္	ပေလာင္	မြန္ - ျမန္မာအကၡရာ ၁၉၅၅
၇	ဦးေက်ာ္ဟန္	ပေလာင္	မြန္ - ျမန္မာအကၡရာ ၁၉၅၂
၈	အသွ်င္ဠာ၀စၾကာ		ယိုးဒယားအကၡရာ ၁၉၅၄
	အသွ်င္နႏၵိယ(ရဟန္း) ယိုးဒယား		။
	အသွ်င္က႑ိတ(ရဟန္း)		။
၉	အသွ်င္နာရေသန (ရဟန္း)	ပေလာင္	ရွမ္းအကၡရာ ၁၉၅၄
၁၀	ဦးသန္းေမာင္(နမ့္ခမ္း)	ပေလာင္	မြြန္ျမန္မာအကၡရာ ၁၉၅၄
၁၁	အသွ်င္နႏၵာစရိယ (ရဟန္း)	ပေလာင္	ရွမ္းအကၡရာ ၁၉၅၄
၁၂	အသွ်င္ ပညာ၀ံသ(ရဟန္း)	ပေလာင္	ယြန္းအကၡရာ ၁၉၅၄
၁၃	ဦးေဒ၀ါ	ပေလာင္	ရွမ္းအကၡရာ ၁၉၅၄

၁၉၆၅ခုႏွစ္တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ ဦးစီးအဖြဲ႕ဥကၠဌႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား နမ့္ဆန္ ေရာက္လာၿပီး ေတာင္ပိုင္နယ္၊ ပေလာင္စာမူအဖြဲ႔ ဖြဲ႔ရန္ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွမ္း္ျပည္နယ္ဦးစီးအဖြဲ႔က ေအာက္ပါအဖြဲ႔ကို ၁၉၆၇ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ ၇ ရက္တြင္ ဖြဲ႔စည္းလုိက္သည္။

ဥကၠဌ ဦးေက်ာ္ေဇာ္ ရွမ္းျပည္နယ္ဦးစီးအဖြဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈတာ၀န္ခံ

အတြင္းေရးမွဴး ဦးစစ္ခြန္ဆန္ ယဥ္ေက်းမႈဌာနမွဴး

အဖြဲ႕၀င္

စဥ္	အမည္	ေနရပ္	ေနရပ္လိပ္စာ
၁	ဦးနာဂေသန	ဂုိဏ္းေထာက္ဆရာေတာ္	နမ့္ဆန္
၂	ဦးေနမိႏၵ	ရဟန္း	။
၃	ဦးေပၚစံ	ကယားလမ္းေက်းရြာ	။
၄	ဦးေက်ာ္စိန္	ကယားလမ္းေက်းရြာ	။
၅	ဦးေဒ၀ါ		။
၆	ဦးကၠဳႏၵက		။
၇	ဦးေအာင္ထြန္း	ေရးရာမွဴး	မိုးမိတ္
၈	ဦေနမိႏၵ		ေက်ာက္မဲ
၉	ဦးစံဖိုး		သီေပါ
၁၀	ဦးသုနႏၵာ		မိုးမိတ္
၁၁	ဦးပညာ၀ံသ	ကြမ္းလံုခရိုင္	ဟုိပန္
၁၂	ဦးနႏၵာ		နမ့္ခမ္း
၁၃	ဦးသန္းေမာင္		နမ့္ခမ္း
၁၄	ဦးစ၀္ခူး	လြယ္လင္ခရိုင္	မုိင္းကိုင္း
၁၅	ဦးခ်စ္ထြန္း	။	။
၁၆	ဦးနိကၡမၼ		ကေလာ
၁၇	ဦးစိတၱ		ကေလာ
၁၈	ဦးအဆန္မာအင္		က်ဳိင္တံု
၁၉	ဦးခမ္းလိႈင္	တုိင္းပညာ၀န္	ရွမ္းျပည္နယ္ပညာေရးမွဴး

ဤအဖြဲ႔သည္ ၁၉၆၇ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ (၃၁) ရက္မွ ၾသဂုတ္လ (၄) ရက္ေန႔အထိ ပထမအႀကိမ္ အစည္းအေ၀း က်င္းပကာ ေအာက္ပါ ပေလာင္စာမူကို တင္ျပၾကသည္။

က) မြန္ျမန္မာအကၡရာ
(၁) ဦးေပၚစံ
(၂) ဦးေက်ာ္စိန္

ခ) ရွမ္းအကၡရာ
(၁) ဦးနာဂေသနာ
(၂) ဦးနႏၵာစရိယ

(ဂ) ယြန္းအကၡရာ
(၁) ဦးနိကၡမၼ

ဃ) ေျမာက္ပိုင္းရွမ္းစာမူသစ္
(၁) ဦးသန္းေမာင္္

ပေလာင္ျပည့္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္မွ ထုပ္ေ၀သည့္ စာအုပ္မွကိုးကားသည္။

ေဖာ္ျပပါ အေသးစိတ္အခ်က္အလက္မ်ားကို http://www.greenteataang.blogspot.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

ေလာကအလွဆင္ပန္းမ်ား

ဘန္ေကာင္ျမိဳ႕ရွွုခင္းမ်ား

ဘေလာ့ကို မေရးတာၾကာေပးမဲ့ ဘေလာ့ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြကို အျမဲတမ္းသတိရမိတယ္။ ဘေလာ့မေရးျဖစ္ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းက ခရီးထြက္ေနရတာနဲ႕၊ ကြန္ပ်ဳတာဆုိင္မွာ ေကာ္နက္ရွင္မေကာင္းတာနဲ႕၊ ေဖာင့္အဆင္မေျပတာနဲ႕ အခ်ိန္ေတြအမ်ားၾကီးပုတ္ခဲ့ရတယ္။ လက္ရွိမွာ ရွိသမ်ွအခ်ိန္ေတြကို အသံုးခ်ဖို႕ ဘေလာ့ေလးကို အသက္ျပန္သြင္းလုိက္တယ္၊ ဘေလာ့အသက္စသင္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ ရွုခင္းကို တင္ေပးလုိက္တယ္။

News

စစ္အစိုးရအေပၚ အေမရိကန္ပိတ္ဆို႔မႈ သက္တမ္းတိုး

16 May 2009

ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ပိတ္ဆို႔အေရးယူထားတာကို အေမရိကန္သမၼတ ဘားရက္အိုဘားမား က ေနာက္ထပ္ သက္တမ္းတစ္ႏွစ္ တိုးလိုက္ပါတယ္။

သူ႔ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မစၥတာ အိုဘားမားက ေသာၾကာေန႔မွာ အေၾကာင္းၾကားခဲ့တာပါ။ စစ္အစိုးရဟာ ဒီမိုကေရစီလိုလားတဲ့ အတိုက္အခံေတြကို အႀကီးအက်ယ္ အင္အားသံုး ႏွိမ္ႏွင္းေနတယ္လို႔ သမၼတ ဘားရက္အိုဘားမားက ေျပာပါတယ္။

စစ္အစိုးရရဲ႕ မူ၀ါဒနဲ႔ လုပ္ရပ္ေတြဟာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ အမ်ိဳးသားလံုၿခံဳေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒကို ဆက္လက္ ၿခိမ္းေျခာက္ ေနတယ္လို႔လည္း သူကဆိုပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ လက္ရွိ အေရးပိတ္ဆို႔ အေရးယူထားတာကို ႏွစ္စဥ္ျပန္လည္ သက္တမ္းတိုးရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သက္တမ္းတိုးခဲ့တာပါ။

ဗြီအိုေအမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

article

“ နားလည္မႈေပးပါတဲ့ ”

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အင္အယ္ဒီ) က စစ္အစိုးရထံအခ်က္သံုးခ်က္ေတာင္းဆိုမႈ႔ပါဝင္တဲ့ ေရႊဂံုတိုင္စာတမ္းကို ထုတ္ျပန္ လိုက္ပါတယ္။ စာတမ္းဆိုသည္မွာ ရိုးရိုးစာတမ္းမ်ဳိးမဟုတ္ပါ။ အင္နဲ႔အားနဲ႔ တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ အင္အယ္ဒီပါတီဝင္ေတြ တခဲနက္ တည္ျပဳျပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြနဲ႔အတူ ထြက္ေပၚလာတဲ့စာတမ္းမ်ဳိးပါ။ စာတမ္း၏ အေပၚမွာကန္႔ကြက္မႈလည္း မၾကားၾကရပါ။ အမည္နာမႏွင့္ တကြေပၚထြက္လာတဲ့ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကျငာစာတမ္း ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္သာမန္စာတမ္းမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ေနာင္တခ်ိန္မွာ အထင္အရွား က်န္ရစ္မယ့္ သမိုင္းဝင္စာတမ္းျဖစ္လာမည္မွာ မလြဲပါ။ ေနာင္ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ဤေၾကျငာစာတမ္းသည္ လူထုအတြက္ အေကာင္းလား အဆိုးလားဆိုတာကိုေတာ့ လူထုကပဲဆံုးျဖတ္ၾကမွာပါ။

ေရႊဂံုတိုင္ေၾကျငာစာတမ္းရဲ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ စစ္အစိုးရကိုေတာင္းဆုိတဲ့ အခ်က္သံုးခ်က္ပါပဲ။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေပးရမယ္။ ၂၀၀၈ အေျခခံဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒကို ျပင္ေပးရမယ္။ ႏိုင္ငံတကာက ၾကီးၾကပ္ျပဳလုပ္တဲ့တရားမွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ေစရမယ့္ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြပါ။ ဒီေတာင္းဆိုခ်က္ေတြဟာလည္း တကယ္ေတာ့ ရိုးအီေနတဲ့ ဓါတ္ျပားေဟာင္းၾကီးကို ဖြင့္ျပသလိုပါပဲ။ ႏိုင္ငံတကာၾကီးၾကပ္မႈနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကလြဲရင္ေပါ့။

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားလြတ္ေပးေရး၊ ဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒကို ျပင္ေပးေရးဆိုတဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြသည္ အင္အယ္ဒီက တစိုက္မတ္မတ္ ေတာင္းဆိုေနတဲ့အခ်က္ေတြပါ။ မေရာင္းပါဘူးဆိုတဲ့ဟာကို ခ်ိန္ပါ၊ ခ်ိန္ပါလို႔ ေျပာေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ခုတပတ္ၾကမွ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကျငာ စာတမ္းဆိုတာကို ေခါင္းစီးတပ္ျပီး ဒါကိုပဲ ထပ္ျပီးေတာင္းဆိုတာပါပဲ။ ဒီေတာ့ အင္အယ္ဒီရဲ့ အေပၚမွာ အမ်ားက သံသယရွိလာတာလည္း မဆန္းပါဘူး။ အင္အယ္ဒီသည္ အထက္ေအာက္ ဆက္ဆံေရးပံုစံပ်က္ေနတယ္ဆိုတာလည္း ၾကာလွပါျပီ၊ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဆိုတာ ေဝလာေဝးလို႔ ဗဟုိခ်ဳပ္ကိုင္မႈ႔သက္သက္နဲ႔ မလုပ္မရႈတ္မျပဳတ္ ပံုစံက ေခါက္ရိုးက်ဳိးေနပါတယ္။ ေရႊဂံုတိုင္ အစည္းအေဝး၏ အျမတ္ထြက္မႈ ႈကေတာ့ ပဲခူးဦးျမတ္လွတို႔ အုပ္စုက ဗဟုိလ္ကဥကၠဌနဲ႔ အတြင္းေရးမွဴးတို႔ကို အလုပ္မျဖစ္လြန္းလို႔ ႏႈတ္ထြက္ေပးရန္ လူသိရွင္ၾကား ေတာင္းဆိုမႈ႔ပါပဲ။ ဒီေတာင္းဆိုမႈ႔သည္ စစ္အစိုးရကို တိုက္ပြဲ မဝင္ခင္မွာ ပါတီတြင္းတိုက္ပြဲကို အရင္တိုက္ရမယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ လူလည္လုပ္ျပီး အရိုးစြဲေအာင္ ရိုက္သြင္းထားတဲ့ “ ရန္သူရွိေနတယ္၊ မိမိတို႔ အခ်င္ခ်င္းေသြးကြဲစရာေတြ မလုပ္နဲ႔ ” ဆိုတဲ့ ေနရာရ ေခါင္းေရွာင္ၾကီးမ်ားကို ပထမဆံုး စတင္ထုိးႏွက္ခ်က္ပါပဲ။ ဒါကို ဦးျမတ္လွတို႔က စလုိက္ပါျပီ။ ဒါဟာ ဒီမိုကေရစီရဲ့ အလင္းေရာင္ တခုပါပဲ။ ဒီမုိကေရစီဆိုတာ အထက္နဲ႔ေအာက္ အျပန္အလွန္ညီညြတ္စြာ စီးဆင္းမႈရဲ့ ျပရုပ္တခုပါ။ အထက္ကပဲ စီးဆင္းေနရင္ အာဏာရွင္ျဖစ္သလို ေအာက္ကပဲ စီးေနျပန္ရင္လည္း မင္းမဲ့ျဖစ္ သြားႏိုင္ပါတယ္။ အင္အယ္ဒီရဲ့သမိုင္းမွာ လူငယ္ေတြက ဗဟိုလ္ကို မေၾကလည္ၾကလို႔ ကန္႔ကြက္ႏႈတ္ထြက္တာေတြ ရွိခဲ့ျပီးပါျပီ။ ယခုလည္း ဗဟိုလ္က ဥကၠဌနဲ႔ အတြင္းေရးမွဴးတို႔ကို အလုပ္ျဖစ္လာ ႏိုင္ေသးတယ္လို႔အယံုအၾကည္မရွိ ေတာ့လို႔ႏႈတ္ထြက္ေပးပါရန္ ေတာင္းဆိုတာေတြ ရွိလာျပန္ပါျပီ။ ဒါ ေကာင္းတဲ့ လကၡဏာပါ။ အျပန္အလွန္အေၾက အလည္ေဆြးေႏြးဖုိ႔ပဲလိုပါတယ္။ ဒီကိစၥကို မေဆြးေႏြးဘူး၊ မညိွႏႈိင္း ၾကဘူးဆိုရင္ေတာ့ အင္အယ္ဒီသည္ ဒီမိုကေရစီကို ေက်ာေပးသလိုျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဦးေအာင္ေရႊပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဝဖန္သင့္ရင္ေဝဖန္ရ မွာပါ။ ေဝဖန္ရဲမွ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ နီးပါလိမ့္မယ္။ ပါတီဥကၠဌပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လူထုကခ်စ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ေဝဖန္ေရး ေတြ အျမဲရွိေနမွ ဒီမိုကေရစီ က်င့္စဥ္က ခုိင္ျမဲပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာက ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူကို ေဝဖန္ရင္ပဲ ဧရာမ ျပစ္မႈၾကီးကို က်ဴးလြန္လိုက္သလို အလြန္အၾကဴးဝိုင္းဝန္း ရံႈ႔ခ်တတ္ပါတယ္။ ဒီ အက်င့္ဆိုးေတြလည္း ေပ်ာက္ခ်ိန္တန္ ေနပါျပီ။ ယခုေရႊဂံုတိုင္အစည္းအေဝးသည္ စစ္အာဏာရွင္ေတြ အေပၚ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြထုတ္တယ္ဆိုတာထက္ ပါတီတြင္းဒီမိုကေရစီထူေထာင္ေရး အလံကို စုိက္ထူလိုက္တဲ့ မွတ္တိုင္တခု ျဖစ္သြားပါျပီ။

သို ့ေသာ္ေရႊဂံုတုိင္ေၾကျငာခ်က္ကေတာ့ " ဘာမွ်ရွာမရ သာရက မွန္စြာ ဆိုသလို ေရရာမႈမရွိပါဘူး။ “ ၾကက္ဥအေရာင္တိမ္ေတာင္ သဖြယ္မင္းေရးၾကြယ္၏ " လို ့ဆိုတဲ့အတုိင္းရလာဒ္ေကာင္းေတြကို ေမွ်ာ္ကိုးၿပီး ဒီေရႊဂံုတုိင္အစည္းအေဝးႀကီးကို ျပဳလုပ္ၾကတာလဲ ဆိုတာေတာ့ ဦးေဆာင္ေခါင္းရြက္ ျပဳသူတစုပဲ သိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ပရိတ္သတ္နဲ ့လက္ေအာက္ငယ္သားေတြကေတာ့ မသိရွာၾကပါဘူး။ "မသိေမး မစင္ေဆး"ဆိုတဲ့အတိုင္း ေမးရမယ့္ ဝတၱရားရွိလို ့ေဒါက္တာလြမ္းေဆြက ဦးဥာဏ္ဝင္းကို VOA ေရဒီယိုမွာ တရားဝင္ေမးခဲ့ပါတယ္ အကယ္၍စစ္အစိုးရက အင္အယ္လ္ဒီရဲ ့ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကိုမလိုက္ေလ်ာရင္ ဘာဆက္လုပ္မလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းပါ။ ဦးဥာဏ္ဝင္းရဲ ့ ေျဖပံုေလးက နားေထာင္လို ့ေကာင္းလွပါတယ္။ ဒီလိုပါ……ဒီေမးခြန္းကအလြန္ ့အလြန္ကိုအေရးႀကီး တဲ့ေမးခြန္းပါ၊ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတ ြရရင္ကၽြန္ေတာ္တို ့ရည္ရြယ္ပါတယ္၊ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ မရရင္ မရည္ရြယ္ပါဘူး။ (ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ေရး၊ မဝင္ေရးလို႔ နားလည္ပါတယ္) သို႔ေသာ္ အင္အယ္လ္ဒီ ဘာဆက္လုပ္မလဲဆိုတာမ်ိဳးဟာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ဒီႏိုင္ငံမွာဒီေလာက္ေတာင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းႀကိဳတင္ေျပာဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္၊ အင္အယ္လ္ဒီ မွာစိတ္ကူး မရွိတာမဟုတ္ပါဘူး၊ စီမံခ်က္မရွိတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါကိုေတာ့နားလည္မႈေပးပါလို ့ေျပာခ်င္တယ္……လို ့ ဦးဥာဏ္ဝင္းက ေျဖၾကားသြား ပါတယ္။

တကယ္ေတာ႔ အင္အယ္ဒီဘာလုပ္မွာလဲ၊ ဘာဆက္လုပ္မွာလည္းဆိုတဲ့ေမးခြန္းသည္ပင္ အိုမင္းေဟာင္းႏြမ္း ေနပါၿပီ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အက်ယ္ခ်ဳပ္က်ကတည္းက က်န္ရစ္သူ လူႀကီးမ်ားကို အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ အေမးခံခဲ့ ရတဲ့ေမးခြန္းပါ၊ အင္အယ္ဒီ ဗဟိုလ္၊ တိုင္း၊ ၿမိဳ ့နယ္မွေအာက္ေခ်လူထုအထိ အသိခ်င္ဆံုးေမးခြန္းမုိ ့တိုးတိုးတမ်ဳိး က်ယ္က်ယ္ တဖံုေမးခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ရွိၿပီလို ့ဆိုခ်င္ပါတယ္။ အခုေဒါက္တာလြမ္းေဆြေမးတာကလည္း အမ်ားသိ သင့္တဲ့ေမးခြန္းမ်ဳိး၊ ရိုးရွင္းလွတဲ့ေမးခြန္းမ်ဳိးပါ။ အေျဖကလည္း…… ယၡင္ကေဖၚျမဴလာအတုိင္း မေျပာင္းလဲဘဲ၊ ႀကိဳတင္ေျပာဖုိ႔ ခက္ခဲတာေၾကာင့္ ဒါကိုနားလည္မႈေပးၾကပါတဲ့။

ဟုတ္ကဲ့ အင္အယ္ဒီေရ နားလည္မႈ ့ေတြေပးရေပါင္းမ်ားလြန္းလို ့ဘယ္လိုနားလည္ရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါ ဘူးဗ်ာ။

ဦးဖိုးသာေအာင္ (ေနာ္ေဝ)

10.05.09

လင္းေရာင္ျခည္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။